Intro - CD/DVD

Foto's

Tijdschriften

Tourdata

Video's

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

Patricia Kaas

Tijdschriften

Télé Loisirs, nr.372, 12 April 1993Télé 7 Jours, nr.1716, 17 April 1993Télé 7 Jours, nr.1716, 17 April 1993Télé 7 Jours, nr.1716, 17 April 1993Télé 7 Jours, nr.1716, 17 April 1993Télé 7 Jours, nr.1716, 17 April 1993Gala, nr.5, Juni 1993Télé Star, nr.871, 7 Juni 1993Télé Star, nr.871, 7 Juni 1993Télé Star, nr.871, 7 Juni 1993Télé Star, nr.871, 7 Juni 1993Gymnasium, nr.21, Juli/Aug. 1993Télé Poche, nr.1436, 16 Aug. 1993Ciné Télé Revue, nr.9336, 9 Sept. 1993


Télé Loisirs, nr.372, 12 April 1993
Télé 7 Jours, nr.1716, 17 April 1993
Gala, nr.5, Juni 1993
Télé Star, nr.871, 7 Juni 1993
Gymnasium, nr.21, Juli/Aug. 1993
Télé Poche, nr.1436, 16 Aug. 1993
Ciné Télé Revue, nr.9336, 9 Sept. 1993

 

Patricia KaasTélé Star, nr.871, 7 Juni 1993

“Ik ben gelukkig als ik alleen ben”
Na 200 concerten van Moskou naar New York is Patricia volwassen geworden. Haar leven, zelfs als de grote liefde nog steeds niet is gevonden, zal niet alleen maar meer draaien om muziek.
Mevrouw Kaas, die we zullen zien in de “Taratata” van komende zaterdag, wil leven, goed leven en zich vermaken en laten verleiden door andere dingen dan alleen maar haar songs.
Ze opende haar hart voor Annick Rannou.

 

“Ik wil dat men me aardig vindt. Sexy. Dat men bij me terugkeert zonder te zeggen: “Hé ik heb je gisteravond op de TV gezien!”. Dat men mompelt: “Je bent mooi in het zwart”, net als in 1 van mijn songs. Op 27 jarige leeftijd heeft Patricia Kaas een nieuw doel: slagen in haar metamorfose. Een wedergeboorte, die eigenlijk heeft plaatsgevonden doordat ze teveel zong: “In mijn afgelopen tournee ben ik gegroeid, maar ik ben veranderd. Ik voel me veranderen. In het begin wilde ik alleen maar mijn stem laten horen; ik verborg me daar achter. Ik nam niet de tijd om naar mezelf te kijken. Dit vak uitoefenen? Het is een wonder!
Zonder mee te tellen dat ik begonnen ben vanuit Stiring-Wendel, een klein dorpje in de Lorraine, met een groot accent, voelde ik me slecht op mijn gemak. Ik gaf alles op het podium; ik dacht alleen maar aan zingen en aan niets anders. En ik maakte me zorgen hoe lang mijn jurk moest zijn en of ik een mini-jurk kon dragen…”


Ze is gerustgesteld door de 200 concerten van Moskou tot New York. Ze gaat in september weer het podium op.
Deze Patricia Kaas is sterk vermagerd sinds ze begon in de show business(“Ik ben slank, niet mager”). Ze weet een ding zeker: “Ik wil verleiden, net als in Londen, waar ik 4 maanden heb doorgebracht om mijn nieuwe album op te nemen. Ik was verrast, dat sommige ogen op me gericht waren zonder dat ze zelfs mijn naam kennen. In de studio, met de muzikanten, die me aardig vinden, was ik gewoon een zangeres. Een van de vele. Geen voordeel daar.”

Zij weet anderen te behagen. En dat is nieuw voor haar, gelooft ze. En ze verbaast zich erover dat ze dat ook kan en glimlacht.


Ze bevestigt dat haar holle wangen, haar bleekheid, haar blonde haren en de diepe blauwe ogen doen denken aan Marlène Dietrich. Maar als je echt wil kijken op wie ze lijkt, dan moet je bij haar eigen familie kijken. “Hoe ouder ik word hoe meer ik op mijn moeder lijk. Foto’s uit mijn jeugd bevestigen dat. Van mijn vader heb ik mijn ogen. Maar ik heb het karakter van mijn moeder, een vrouw die graag dingen wilde doen, maar ook heel geduldig was.
Ik maak me zelden druk om iets. Dan moet men me wel heel erg dwarszitten en dan ook nog over belangrijke zaken. Meestal gebeurt het 1 keer per jaar dat ik echt boos word.”


“Ik herinner me nog de eerste keer, dat ik op een podium stond. Het was Carnaval in Forbach. We waren er allemaal samen naartoe gegaan. En iemand vroeg: “Wie wil er optreden hier?” Ik stak mijn vinger op. Niemand had me gedwongen. Ik zong: “Sale bonhomme” van Claude François en ik won de eerste prijs: een zak karamels”.

In haar ouderlijk huis, gehuurd van het mijnbedrijf, wonen Joseph, haar vader, die Duits spreekt en haar 5 broers en zus, Robert, Raymond, Egon, Danièle en Karine. Op het kerkhof daar ligt haar moeder.


Patricia Kaas woont nu in Parijs, met haar vrienden. Ze werkt, ze reist en ze verdient goed haar geld.
“En het klopt niet als anderen zeggen, dat ik een gevangene ben van 2 mensen. Mijn managers hebben de plaats ingenomen van mijn moeder. Niemand heeft me ooit gedwongen om een extra concert of zo te doen. In tegendeel, meestal vroeg ik daar om. Het is waar dat ik er 3 heb afgezegd, maar dat kwam, omdat ik de griep had. En het verbaast me dat men dat alleen ziet, terwijl ik 187 concerten heb gegeven. Men zei zelfs dat ik medicijnen zoals morfine zou hebben genomen. Wat een onzin!”

 

Kaas is geen Piaf! Zij is niet geboren voor het ongeluk: “Men wil me wanhopig zien. Alleen, alsof dat mijn lot is. Maar ik ben gelukkig. Mijn alleen zijn heb ik zelf gekozen. Ik hou ervan om alleen terug te keren naar mijn woning in Saint-German-des-Prés.
Ik ben niet bedroefd, alleen maar melancholiek. Ik ben niet meer ongelukkig geweest sinds ik mijn moeder heb verloren”.

Verder verdedigt ze haar geboortestreek. Men zegt dat het er grijs en nevelig is en dat er veel problemen zijn. Maar daar houd ik me niet mee bezig. Het is een prachtige streek met mooie bossen.”


“Ik heb ook bepaalde principes geleerd. Tot mijn 17e jaar ben ik nooit uitgegaan zonder mijn moeder, zelfs niet naar de bioscoop. Door deze opvoeding ben ik geen vrouw die je “makkelijk” krijgt. Ik heb slechts 1 keer van iemand gehouden. Als ik contact heb met een man die verliefd op me is, dan ben ik een beetje bang. Ik durf me niet te laten gaan in een liefdesavontuur. Mijn principes verbieden me om ’s avonds uit te gaan, als ik de volgende dag een TV uitzending heb.


Op het ogenblik feest ik wel een beetje. Leven is ook dat je iets gaat drinken met je vrienden.”

Ze denkt dat haar vrienden haar weer andere vrienden voorstellen en dat ze op een dag wel weer verliefd zal worden. Maar ze herinnert zich ook wat haar moeder tegen haar zei: “Jij hebt een man nodig, die op maat voor jou gemaakt is. Je hebt een moeilijk karakter, meisje”.
“Maar als ik die man ontmoet, dan hou ik dat voor mezelf. Het zou het makkelijkste zijn, als het iemand is uit de show business. Ik laat het lot maar beslissen voor me.”
“Maar ik zal nooit mijn vak opgeven voor een man. Zelfs als dat inhoudt, dat ik alleen ben op mijn 50e, zonder kind. Ik ga zelfs een stapje verder, als mijn toekomstige man me vraagt om te kiezen tussen hem of mijn vak, dan zou ik hem verlaten…”

 

1987-1990 - Mademoiselle chante le blues
1990-1992 - Scène de Vie
1990-1992 - Carnets de Scène
1993-1994 - Je te dis vous
1993-1994 - Tour de Charme
1997 - Dans ma chair
1998 - Rendez-Vous
1999-2000 - Le mot de passe
1999-2000 - Ce sera nous
2002 - Piano Bar
2003 - Sexe Fort
2008 - Kabaret
2012 - Kaas chante Piaf

Facebook

Patricia Kaas Citaten

Als je 25 of 30 bent, kun je gewoon dingen doen. Wanneer je 35 wordt zijn dingen anders. Tijd is me nu meer dierbaar. Ik heb mijn prioriteiten.

Ik ben niet verdrietig, maar ik ben melancholisch. Als je je moeder verliest op je twintigste en je vader snel daarna, dan is droefgeestigheid een onderdeel van je leven.

Ik twijfelde altijd aan mezelf. Ik twijfelde over hoe ik eruit zag, over mijn lichaam, mijn stem - over alles.

Liefde is voor mij geen gezegde, geen roman...het is het echte leven!

Mijn schoonheids geheim is: rook niet en drink geen alcohol en wees gelukkig.

Twitter

Contact

  • Email:
  • Adres:
    Johanna Ouwerling
    Afferdenpad 42
    6845 GP Arnhem
    Nederland