Intro - CD/DVD

Studio album Kabaret was het 7e album. Het werd eerst digitaal uitgegeven op 15 December 2008.

Daarna volgde de fysieke uitgave in Zwitserland, België, Duitsland en Rusland op 6 Febr. 2009 en een dubbel CD uitvoering in Frankrijk op 30 Maart 2009.
Kabaret, dat geschreven wordt met een K, zoals in Kaas naam en dat ook in het Duits "Kabarett" is, is een eerbetoon aan de jaren 30 van de voirige eeuw. De sprankelende artiesten zoals Greta Garbo, Suzy Solidor, Martha Graham en anderen.


De song Une derniére fois werd geschreven door Patricia en is daarmee de eerste solo song die ze ooit schreef.
Samen met Frédéric Helbert, waar ze al vaak mee samenwerkte, arrangeerde ze de songs "Le jour se lève", "Et s’il fallait le faire" en "Falling In Love Again".

Label: Sony
Er werden 5 verschillende versies uitgegeven.

Tracklist

Franse versie

1. Addicte aux héroïnes (Tanguy Dairaine / Brifo) - 2'16
Addicte aux héroïnes

Editions : Tour de Charme

Mon opium, mes héroïnes

J'avoue je suis accro
À la libre Coco
Aux paradis sensuels
De Gabrielle Chanel
J'aime à m'envoyer en l'air
À bord de l'Electra d'Amelia


Oui, j'aime me perdre, me noyer
Dans les fleuves de sexe
La crue des mots d'Anaïs Nin
Écrivain de l'intime et libertine


Sur mes écrans, Garbo envoûtante
Divine défiant le temps
J'adore Marlène, éblouissante guerrière
Mon fétiche en guêpière


Oui, je l'avoue, ces héroïnes sont mon opium
Mes femmes en majuscules


Je succombe aux coups de pinceau
Érotique avant-garde
De Tamara de Lempicka
J'aime à m'injecter le sensuel poison de Suzy Solidor


Alors je danse, je m'étourdis
Je mets mes pas dans ceux de Martha Graham
Chorégraphe du désir


Ces héroïnes sont mon opium
Vous, mes envolées, disparues
Recluses avenue Montaigne et délaissées
Vous, mes héroïnes aux vies consumées
Dévorées de passion
Je vous révèle mon addiction
À vous

2. La chance jamais ne dure (Hildegard Knef - Stéphane Laporte / Hermann Thieme) - 3'40
La chance jamais ne dure (Das Glück Kennt Nur Minuten)

Editions : Funkturm Verlag

{Refrein:}
La chance jamais ne dure
La vie n'est qu'une attente
La chance est une croqueuse
Volage, indifférente

Elle court plus vite que le vent
A bout de souffle et hors du temps
Prudente, elle se faufile
Ne reste qu'un instant

Regarde-toi et demande
"Mais où est passée ma vie ?"

Un œil dans la glace
Tu sembles nerveuse
Tu sors de chez lui
Soudain frileuse

Ton corps n'est plus
Qu'un poids inutile
Tu es toi-même
Mais tu vis en exil

{Refrein}

Un jour, tu crois qu'elle t'a trouvée
Ta solitude, c'est du passé
Tu déploies tes ailes
Mais ne l'oublie pas

La chance jamais ne dure
La vie n'est qu'une attente
3. Le jour se lève (François Bernheim / Jacqueline Nero) - 4'38
Le jour se lève

Editions : Warner Chappell Music France

Le jour se lève
Sur ma peine
Alors le monde entier
Fais l'amour

Il est bientôt 5 heures
Le matin va venir
Vous avez tous le cœur
A aimer ou dormir
Et moi, je reste seule

Le jour se lève
Sur ma peine
Alors le monde entier
Fais l'amour
Mais ça na pas d'importance
Car c'est pour toi, pour toi
Que je danse

Il est bientôt 5 heures
Le soleil va briller
Sur la mer et les fleurs
Et sur l'éternité
Et moi, je reste seule

Le jour se lève
Sur ma peine
Alors le monde entier
Fais l'amour
Mais ça n'a pas d'importance
Car c'est pour toi, pour toi
Que je danse

Il est bientôt 5 heures
Le matin va venir
Il est bientôt 5 heures
Vous allez tous partir
Et moi, je reste seule

Le jour se lève
Sur ma peine
Alors le monde entier
Fais l'amour

Le jour se lève
Sur ma peine
Alors le monde entier
Fais l'amour

Il est bientôt 5 heures
Le matin va venir
Et moi je reste seule
4. Une dernière fois (Tanguy Dairaine - Patricia Kaas / Brifo) - 4'34
Une dernière fois

Editions : Tour de Charme

Un vent froid souffle en ce début d'été
Une bougie allumée
Comme chaque année
Fleurs et photos à côté

Oh, je voudrais tant te voir
Une dernière fois
Chez nous, l'amour ne se dit pas
C'est pour ça que je chante

Un gâteau d'anniversaire
Bien au contraire
Une larme de feu au rythme
De mon cœur en pleurs

Enfant souffrant de ton absence
Femme blessée mais pas délaissée
Dans le miroir, ta beauté
Fière et volontaire

{Refrein:}
Oh, je voudrais tant te voir, maman,
Une dernière fois
Chez nous, l'amour ne se dit pas
C'est pour ça que je chante

Flamme de joie quelquefois
Bonheur partagé avec ce public que tu imaginais
Vingt ans passés
Ton âme ne cesse d'exister

Oh, je voudrais tant te voir, maman,
Une dernière fois
Mais chez nous, ça ne se dit pas "Je t'aime"
C'est pour ça que je chante
C'est pour toi que je chante

{Refrein}

5. Kabaret (Artie Kaplan - Tanguy Dairaine - Brifo / Arthur Kornfeld) 3'52
Kabaret

Editions : Thrice Music Inc / Golden Egg Music / Première Music Groupe Sarl

Willkommen, bienvenue
Dans un monde décadent
Tout un jeu de séduction
De sourires, de passions
Des histoires peu banales
Qui mettent les hommes à genoux
Enjôleuse et fatale, ma vie se joue
Dans mon Kabaret

Sur des airs bien canailles
Je revis chaque soir
Les peines de cœur, les désespoirs
D'un rimeur de comptoir
Un pianiste esseulé
Un rien dévergondé
Un violon sur la piste
Et s'élance mon Kabaret

Vous m'avez manqué
Du premier rang au dernier
Toutes ces années sont passées
Aussi vite qu'un succès
Androgyne, j'apparais
Mon cœur à nu sur la scène
Je me donne à vous
Dans mon Kabaret

Et quand vont frapper les trois coups
Sentez mon cœur qui secoue
Sous mes yeux, d'un trait noir
J'ai écrit mon Kabaret

Saluez les musiciens
Et les jongleurs de mots
Je vous tire mon chapeau
Dans la nuit m'accompagne
Cette mélodie oubliée
6. Faites entrer les clowns (Wo sind die Clowns)(Stephen Sondheim - Stéphane Laporte / Stephen Sondheim) - 3'27
Faites entrer les clowns

Editions : Warner Chappell Music France

Faut-il en rire ?
Moment grandiose
Toi qui enfin prends ton vol
Moi qui repose
Où sont les clowns ?

Peut-on y croire ?
Regarde-nous
L'un qui s'ébat loin du sol
L'autre à genoux
Manquent les clowns
Où sont les clowns ?

Tous mes démons enfin domptés
Sûre à présent que toi seul finirais par compter
J'entre sur scène à nouveau en habit de gala
Sûre de mon rôle, tu n'es pas là

Rien qu'une farce un peu amère
J'ai cru que mon rêve serait ton rêve
Pardon, mon cher
Il faudrait des clowns
Mais où sont les clowns ?
Ils sont là, c'est clair

Faut-il en rire ? Faut-il le faire ?
{x2:}
Mourir de trac aussi tard dans ma carrière
Et où sont les clowns ?
Quand viendront les clowns ?

Très bientôt, j'espère

Wo Sind Die Clowns

Editions : Warner Chappell Music France

Ist das ein Spaß, ein Paar wie wir.
Mich jagt das Schicksal herum,
dich halt es hier.
Wo Sind Die Clowns?

Was für ein Spaß, man glaubt es kaum.
Ich such an dir einen Halt,
du schwebst im Raum.
Wo Sind Die Clowns? Her mit den Clowns

Ich hab geklopft, von Tür zu Tür.
Ich weiß, die Tür, die ich suchte,
sie führt mich zu dir.
Ich glaub, mein Auftritt war gut,
ich erwarte Applaus.
Nun stehe ich da, vor leerem Haus.

Welch eine Farce, verzeihe mir.
Ich dachte, was ich mir wünsche,
wünschst du auch dir.
Doch Wo Sind Die Clowns?
Schnell her mit den Clowns.
Mir scheint, sie sind hier ...

Ist das ein Spaß, bin ich ein Narr!
Ich hab mein Stichwort versäumt,
das so wichtig war.
Wo Sind Die Clowns? Wo bleiben die Clowns?
Vielleicht nächstes Jahr ...
7. Falling in love again (Friederich Hollaender - Reg Connelly / Friederich Hollaender) - 3'19
Falling in love again

Editions : Friederich Hollaender Music / Budde Music

This is a song
That is burned close to my heart

{Marlene Dietrich:}
I often thought and wondered
Why I appeal to men
How many times I blunder
In love and out again

Falling in love again
Never wanted to
What am I to do ?
Can't help it

Love's always been my game
Play it as I may
I was born that way
Can't help it

{Marlene Dietrich:}
Men cluster to me
Like moths around a flame
And if their wings burn
I know I'm not to blame

I often thought and wondered
Why I appeal to men
How many times I blunder
In love and out again

Ich bin von Kopf bis Fuss
Auf Liebe eingestellt
Denn das ist meine Welt
Und sonst gar nichts

Das ist, was soll ich machen
Bau in meine Natur
Ich kann halt lieben nur
Und sonst gar nichts

Men cluster to me
Like moths around a flame
And if their wings burn
I know I'm not to blame

Falling in love again
Never wanted to
What am I to do ?
Can't help it

Falling in love again
Never wanted to
I was born that way
Can't help it
8. Solo (Alone) (Diane Birch - Stéphane Laporte / Blair MacKichan) - 3'36
Solo

Editions : EMI Music Publishing - Universal Music Publishing

Tout s'écroule autour de moi
Depuis l'instant où j'ai fini chez toi
Erreur fatale
Pourtant je sais
Qu'il suffit de si peu
Pour que tu exploses

Soudain, tu me plaques contre un mur
Que diraient les voisins ?
Enfin, de caresses en morsures
Je n' réponds plus de rien
Trop de bleus à fleur de peau
J' dois faire ma vie solo

Mon taxi est déjà dehors
Quand tout à coup tu veux un corps à corps
Drôle de surprise
Pourtant je sais
Qu'à chaque fois tu succombes
Dès que j'explose

Soudain, je te plaque contre un mur
Que diraient les voisins ?
Enfin, de caresses en morsures
Tu n' réponds plus de rien
Trop de bleus à fleur de peau
Tu veux faire ta vie solo

Pourtant on sait
Qu'il vaut mieux rester sobre
Quand on explose

{x2:}
Soudain, on se plaque contre un mur
Que diraient les voisins ?
Enfin, de caresses en morsures
On n' répond plus de rien
Trop de bleus à fleur de peau
Chacun va finir solo

Alone

This day's crumbling all round me started when you invited me for tea.
What a mistake I should have known
You'd kick off over nothing, I watch you explode.

It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before I can blink
You go mental I go home 'cause I need to be alone.

Taxi's waiting right outside, then you decide you're going to be nice.
What a surprise, I should have known
You'd turn into an angel while I explode.

It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before you can blink
I go mental you stay home 'cause you need to be alone.

Alone, we should have known
We really should stay sober when we explode.

It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before we can blink
We go mental we go home 'cause we need to be alone.
It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before we can blink
We go mental we go home 'cause we need to be alone.
9. Je t' aime encore (Jimmy Mc Carthy - Tanguy Dairaine / Jimmy Mc Carthy)- 4'58
Je t' aime encore

Edit of Jimmy Mc Carthy's "Still in love" from his album "The Moment".
Editions : Universal Music Publishing London


Sonne le glas, sonne l'angélus
Le monde entier retient son souffle
Dans les avenues vides et glacées
Il n'y a plus âme qui vive

Sonne le glas, sonne l'angélus
Ils effacent les cieux sombres
De nos liaisons, nos orages
Baignés de larmes et de joie

D'aucuns pensent que tu dors
Moi, je t'aime encore
Moi, je t'aime encore
Et c'est plus fort que la mort

J'ai maudit tes addictions
Et j'ai maudit tes maîtresses
J'ai maudit la fausse dévotion
Dont j'étais l'objet et l'esclave

D'aucuns pensent que tu dors
Et moi, je t'aime encore
Moi, je t'aime encore
Et c'est plus fort que la mort

L'oraison faite à Gandhi
À tous les faiseurs de paix
Je m'en fiche car moi, j'aimais nos guerres
Nos doux combats intimes

Sonne le glas, sonne l'angélus
Le monde entier retient son souffle
Tu disparais à l'angle de l'avenue
Emporté par tes amis

D'aucuns pensent que tu dors
Et moi, je t'aime encore
Moi, je t'aime encore
Dieu, je t'aime encore

Moi, je t'aime encore
Même après ta mort
10. Et s' il fallait le faire (Anse Lazio / Fred Blondin) - 3'47
Et s' il fallait le faire

Editions : Tour De Charme / Passeport Music Song

{Fréhel:}
Et puis regarde-moi
D'abord, premièrement, c'est une chanson sentimentale
Ça se chante avec tout son cœur
Tiens, regarde !

S'il fallait le faire
J'arrêterais la Terre
J'éteindrais la lumière
Que tu restes endormi
S'il fallait pour te plaire
Lever des vents contraires
Dans un désert sans vie
Je trouverais la mer

Et s'il fallait le faire
J'arrêterais la pluie
Elle fera demi-tour
Le reste de nos vies
S'il fallait pour te plaire
T'écouter chaque nuit
Quand tu parles d'amour
J'en parlerais aussi

Que tu regardes encore
Dans le fond de mes yeux
Que tu y voies encore
Le plus grand des grands feux
Et que ta main se colle
Sur ma peau, où elle veut
Un jour si tu t'envoles
Je suivrai si je peux

Et s'il fallait le faire
Je repousserais l'hiver
À grands coups de printemps
Et de longs matins clairs
S'il fallait pour te plaire
J'arrêterais le temps
Que tous tes mots d'hier
Restent à moi maintenant

Que je regarde encore
Dans le bleu de tes yeux
Que tes deux mains encore
Se perdent dans mes cheveux
Je ferais tout plus grand
Et si c'est trop ou peu
J'aurais tort tout le temps
Si c'est ça que tu veux

Je veux bien tout donner
Si seulement tu y crois
Mon cœur veut bien saigner
Si seulement tu le vois
Jusqu'à n'être plus rien
Que l'ombre de tes nuits
Jusqu'à n'être plus rien
Qu'une ombre qui te suit

Et s'il fallait le faire
12. Mon piano rouge (Brifo) - 4'31
Mon piano rouge

Editions : Tour De Charme / Brifo

Mon piano rouge

J'ai retrouvé le piano rouge
À la maison d'été
Mais j'ai oublié les chansons

Toutes les sensations diffuses
Une à une, me reviennent
Et toute la chaleur de l'été
Sur mes paupières closes

Je le reconnais du bout des doigts
Mon piano rouge
Touche après touche
Souffle après souffle

Mes mains glissent
Blanche après noire
Sur ta peau d'ébène
Sur tes touches d'ivoire
Et doucement reprennent
Les manières d'autrefois

Il te faudra apprendre
À jouer à tâtons
Les notes qui font résonner
Moderato Cantabile

Pour bien jouer
Il faut s'abandonner
Et lentement se laisser porter

Il y a un tourbillon
Où les notes lentes et claires
Coulent dans la nuit profonde
Il y a une douce ronde
Et je me laisse emporter

Il y a un piano rouge
Derrière la porte close
Et quand tu joues
Je te laisse m'emporter

Mon piano rouge

 

Patricia over "Kabaret": "Kabaret was een show waar we heel hard en lang aan hebben gewerkt. Veel meer dan aan alle vorige shows. Om een voorbeeld te geven, het dansen. Ik heb 150 uur dansles gehad en ik heb dat wel in mijn lichaam gevoeld.
Door Tanguy, die toen voor ons kwam werken, durfde ik dingen te doen die ik daarvoor niet durfde.
Ik heb een heleboel geleerd tijdens het maken van deze show.
En "Et s'il fallait le faire"is een hele mooie song. Ik hou er erg van".

 

Duitse versie

1. Addicte aux héroïnes - 2:16
2. Das Glück kennt nur Minuten - 3:40
3. Le jour se lève - 4:38
4. Une dernière fois - 4:34
5. Kabaret - 4:02
6. Wo sind die Clowns 3:27

Wo Sind Die Clowns

Editions : Warner Chappell Music France

Ist das ein Spaß, ein Paar wie wir.
Mich jagt das Schicksal herum,
dich halt es hier.
Wo Sind Die Clowns?

Was für ein Spaß, man glaubt es kaum.
Ich such an dir einen Halt,
du schwebst im Raum.
Wo Sind Die Clowns? Her mit den Clowns

Ich hab geklopft, von Tür zu Tür.
Ich weiß, die Tür, die ich suchte,
sie führt mich zu dir.
Ich glaub, mein Auftritt war gut,
ich erwarte Applaus.
Nun stehe ich da, vor leerem Haus.

Welch eine Farce, verzeihe mir.
Ich dachte, was ich mir wünsche,
wünschst du auch dir.
Doch Wo Sind Die Clowns?
Schnell her mit den Clowns.
Mir scheint, sie sind hier ...

Ist das ein Spaß, bin ich ein Narr!
Ich hab mein Stichwort versäumt,
das so wichtig war.
Wo Sind Die Clowns? Wo bleiben die Clowns?
Vielleicht nächstes Jahr ...
7. Falling In Love Again - 3:19
8. Pigalle (Interlude) - 2:57
9. Alone - 3:36
Alone

This day's crumbling all round me started when you invited me for tea.
What a mistake I should have known
You'd kick off over nothing, I watch you explode.

It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before I can blink
You go mental I go home 'cause I need to be alone.

Taxi's waiting right outside, then you decide you're going to be nice.
What a surprise, I should have known
You'd turn into an angel while I explode.

It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before you can blink
I go mental you stay home 'cause you need to be alone.

Alone, we should have known
We really should stay sober when we explode.

It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before we can blink
We go mental we go home 'cause we need to be alone.
It starts with a kick to the wall, what would the neighbours think?
It ends with us both on the floor and before we can blink
We go mental we go home 'cause we need to be alone.
10. Je t’aime encore - 4:58
11. Et s’il fallait le faire - 3:47
12. Mon piano rouge - 4:31
13. September Song - 5:32
September

Album: Kabaret

Oh it's a long, long while
From May 'till December
And the days grow short
When you reach September.
When the Autumn weather
Turns the leaves to flame
One hasn't got time
For the waiting game.

For the days dwindle down
To a precious few...
September...November...
And these few precious days
I'll spend with you.
These precious days
I'll spend with you.

When you meet with the young men
In the early in Spring,
They court you with rhyme and songs
They send you a word
And a clover ring,
But if you examine the goods they bring,
They have little to offer but
The songs they sing and a plentiful waste of time.

And these precious days
I'll spend with you.
These precious days
14. Hard Work - Patchwork (in het Frans)
Hard Work

Album: Kabaret(German version - Bonus) en ook bij Itunes en Virgin als extra track op het 19 Best of album

She never thought it would take so long
But now that she’s getting back on top
She’s taking comfort in a sad song
She’s thankful for all that she has got

She’s been working overtime
Keeping all the world fair line
Once that girl makes up her mind
She get the mortgage all paid off and
The kids will make it through high school
Hard work – that’s the golden rule – hard work

Day after day, night after night
With no one there to hold her tight
She’s thinking maybe some day he’ll be there
But until then she’s gonna stick around and fight

She’s been working overtime
keeping all the world fair line
Once that girl makes up her mind
She get the mortgage all paid off and when
The kids come home from school
She’ll tell them hard work – that’s the golden rule
Don’t forget hard work – that’s the golden rule

Patchwork

Elle a jamais pensé que cela prendrait si longtemps
Mais maintenant qu'elle devient retour en haut
Elle prend confort dans une chanson triste
Elle est reconnaissante pour tout ce qu'elle a

Elle a fait des heures supplémentaires
Garder toute la ligne juste du monde
Une fois que cette fille fait son choix
Elle obtenir le prêt hypothécaire tous porté ses fruits et
Les enfants rendent à l'école secondaire
Travail acharné – qui est la règle d'or – travail acharné

Jour après jour, nuit après nuit
Sans personne là pour lui tenir serré
Elle pense peut-être un jour qu'il serai là
Mais jusqu'alors elle a va rester dans les parages et lutter contre

Elle a fait des heures supplémentaires
garder toute la ligne juste du monde
Une fois que cette fille fait son choix
Elle se l'hypothèque tous payés off et quand
Les enfants d'accueil de l'école
Elle leur dirai travail – qui est la règle d'or
Ne pas oublier le travail – qui est la règle d'or

Internationale versie

1. Addicte aux héroïnes - 2:16
2. La chance jamais ne dure - 3:40
3. Le jour se lève - 4:38
4. Une dernière fois - 4:34
5. Kabaret - 4:02
6. Faites entrer les clowns - 3:29
7. Falling In Love Again - 3:19
8. Pigalle (Interlude) - 2:57
9. Alone - 3:36
10. Still In Love - 4:58
11. Et s’il fallait le faire - 3:47
12. Mon piano rouge - 4:31
13. September Song - 5:32

( Maxwell Anderson / Kurt Weill)


 

Russische versie

1. Addicte aux héroïnes - 2:16
2. La chance jamais ne dure - 3:40
3. Le jour se lève - 4:38
4. Une dernière fois - 4:34
5. Kabaret - 4:02
6. Faites entrer les clowns - 3:29
7. Falling In Love Again - 3:19
8. Pigalle (Interlude) - 2:57
9. Solo - 3:38
10. Je t’aime encore - 4:58
11. Et s’il fallait le faire - 3:47
12. Mon piano rouge - 4:31
13. Mne nravitsa chto vi bolni ne mnoy - 3:34

Mne nravitsa chto vi bolni ne mnoy

Marina Tsvetaeva / Mikael Tariverdiev)
Editions : Copyright control


Мне нравится, что Вы больны не мной
Мне нравится, что я больна не Вами
Что никогда тяжелый шар земной
Не уплывет под нашими ногами
Мне нравится, что можно быть смешной
Распущенной - и не играть словами
И не краснеть удушливой волной
Слегка соприкоснувшись рукавами.

Мне нравится еще, что Вы при мне
Спокойно обнимаете другую
Не прочите мне в адовом огне
Гореть за то, что я не Вас целую.
Что имя нежное мое, мой нежный, не
Упоминаете ни днем ни ночью - всуе...
Что никогда в церковной тишине
Не пропоют над нами: аллилуйя!

Спасибо Вам и сердцем и рукой
За то, что Вы меня - не зная сами!
Так любите: за мой ночной покой
За редкость встреч закатными часами
За наши не-гулянья под луной
За солнце не у нас на головами
За то, что Вы больны - увы! - не мной
За то, что я больна - увы! - не Вами.

I like the fact that you’re not mad about me
I like the fact that I’m not mad about you
And that the globe of planet earth is grounded
And will not drift away beneath our shoes.
I like the fact that I can laugh here loudly
Not play with words, feel unashamed and loose
And never flush with stifling waves above me
When we brush sleeves, and not need an excuse.

I like the fact that you don’t feel ashamed
As you, before my eyes, embrace another
I like the fact that I will not be damned
To hell for kissing someone else with ardor
That you would never use my tender name
In vain, that in the silence of the church’s towers
We’ll never get to hear the sweet Refrein
Of hallelujahs sung somewhere above us.

With both, my heart and hand, I thank you proudly
For everything, - although you hardly knew
You loved me so: and for my sleeping soundly
And for the lack of twilight rendezvous
No moonlit walks with both your arms around me
No sun above our heads or skies of blue
For never feeling - sadly! - mad about me
For me not feeling - sadly! - mad for you.

Kabaret Sur scène
1. K-Thème - 2:58
2. Mon mec à moi - 4:23
3. Les homes qui passen" - 4:45
4. Kabaret - 4:11
5. Pigalle (Interlude) - 5:26
6. Falling In Love Again - 3:52
7. D’Allemagne - 5:22
8. Une fille de l’Est - 4:38
9. Solo - 5:29
10. La chance jamais ne dure - 3:49
11. Il me dit que je suis belle - 5:10
12. Elle voulait jouer cabaret - 5:07
13. Mademoiselle chante le blues - 8:17
14. K-Interlude - 2:50
15. Entrer dans la lumière - 4:17
16. Et s’il fallait le faire - 5:06


 

En de beschrijving door Patricia van alle songs van het album:

Addicte au Heroines
“Dit lied is werkelijk voor dit album geschreven.
We hebben het gekozen om gelijk aan het begin de sfeer van het album duidelijk te maken.
Het gaat over vrouwen die tegelijkertijd fataal zowel als arrogant zijn. Want in de jaren 30 was arrogantie voor hen een manier om zich gerespecteerd te voelen en ook om hun kracht te tonen.
Als dit lied in het midden van het album was geplaatst, zouden we er waarschijnlijk niet op dezelfde manier naar luisteren. Het is kleur die het vervolg bepaalt ...
Ik sprak met Tanguy Dairaine, de auteur. Maar ik gaf hem de ruimte voor zijn poëzie, zijn aandeel in de fantasie. Het moesten woorden worden die ruw en gedurfd waren, zoals die periode was.
We hebben geprobeerd de taal van deze periode te herstellen.
Het was ook leuk omdat Tanguy me een lijst van woorden gaf, die toen gebruikt werden. En daar waren woorden bij, die ik niet kende. Maar als we zien wat Anaïs Nin schreef! Voor mij was het zelfs niet mogelijk om te praten zoals zij twintig jaar geleden deed... En het niveau van de interpretatie, het was een nieuwe oefening voor mij, net als leren praten."

La chance jamais ne dure
"Het is de eerste song die ik heb gekozen.
Het werd gemaakt door Hildegard Knef, een Duitse actrice en zangeres. Minder legendarisch dan Marlène Dietrich, maar ook bekend op het moment. Haar gezicht was enigszins hoekig, ietwat mannelijk, enigszins als een Barbara ...
"La chance jamais ne dure" is een bewerking en we konden dus niet te ver van de oorspronkelijke betekenis weggaan. Er is een vrolijke kant aan de interpretatie. Als je iemand voor het eerst ontmoet is er altijd vreugde en plezier. En dan na een tijdje wordt het routine en begin je vragen te stellen ... Maar ik wilde deze bevinding uitdrukken met een glimlach. Het is een nummer van het album, dat er uitsteekt, omdat het het album richting geeft. Ik voelde me ook heel comfortabel bij dit nummer, omdat het een zeer sterke Duitse identiteit heeft. Als je luistert naar de originele versie, dan zie je, dat de nadruk ligt op het op de juiste manier spreken en zingen van de cabaret liedjes. Ik ben geïnspireerd door de houding van de personen in oude films, waarin de zangeres met haar hand op haar heup poseerde…"

Le jour se lève
"Het is een nummer dat ik altijd graag zing.
Het werd in 1971 gemaakt door Esther Galil. Aanvankelijk was het meer een gospel lied, dat niets te maken had met dit album. Ik gaf het een beetje een "lounge" gevoel. Er zijn mensen die dit lied opnieuw ontdekken en anderen die het niet kennen. Aanvankelijk wist ik niet eens dat François Bernheim, die ook voor mij “Mon mec à moi” en “La nuit est mauve” heeft geschreven, dit lied had geschreven. Pas toen ik hem toevallig vertelde, dat ik een cover zou doen van “Le jour se leve” vertelde hij me dat hij de auteur was. Ik kon dat niet weten, want op het moment dat hij het had geschreven was dat onder een pseudoniem. Nu is het uitgegeven onder zijn eigen naam!"

Une derniere fois
"Ik heb mijn vader en moeder nooit horen zeggen: “Ik hou van je”.
Zelfs mijn broers en zussen zeiden dat niet tegen elkaar. Onlangs, tijdens de periode dat ik niet optrad, kwam een van mijn broers een tijdje bij me op bezoek. Wij hadden nooit op deze manier samen geleefd en alles gedeeld. Toen hij vertrok, nam hij me in zijn armen en zei: "Ik hou van je". Het gaf me een schok, een intense emotie. En toch zijn het geen moeilijke woorden. Maar het is iets wat zo belangrijk is. En wanneer een man voor de eerste keer zegt: "Ik hou van je" , maakt me dat meer bang dan wat dan ook. Dus het was niet persé het leven dat ik heb gehad; het was niet noodzakelijk het Oosten waar ik vandaan kwam, dat me blokkeerde. Op het podium kan ik het makkelijker uiten, maar ik zal het niet zo maar zeggen tegen mijn publiek. Ik geef er de voorkeur aan om het te uiten d.m.v. een gebaar, de aandacht die ik hen geef. Maar ik ben gewoon zo ... Claude Lelouch zei, dat ik vaak een zekere droefheid heb in mijn ogen, maar als ik lach, mijn glimlach is veel belangrijker ...
Maar als iemand oog in oog met je staat en “Ik hou van je” zegt, moet het echt van binnenuit komen. En toch, ik heb er grote moeite mee! Ik kan het op verschillende manieren laten zien, maar het zeggen is niet vanzelfsprekend. Ik denk dat ik het zeg door te zingen. Voor mij is zingen een daad van liefde ... Het was de eerste keer dat ik bezig was om een volledige song te schrijven. Lang geleden, schreef ik een zin of twee op een papier en kreeg ik het beeld van verjaardagskaarsen die worden aangestoken en iemand die ze uitblaast. Ik sprak er met Tanguy, de auteur, over en we hebben samen de tekst compleet gemaakt ...
Wanneer ik dit lied op het podium zing, sta ik in mijn eigen zeepbel, omdat het heel persoonlijk is. Maar ik heb nooit verdriet gevoeld bij deze interpretatie. Alleen maar melancholie."

Kabaret
"Dit is ook een bewerking.
Het origineel is “Bensonhurst Blues” van Oscar Benton. Toen men het aan me voorstelde, vond ik dat het goed zou passen bij de cabaret sfeer. We moesten ook zorgen dat de vertaling in het Frans goed werd gedaan, want dat was niet makkelijk. Daarom hebben wij twee auteurs in de arm genomen, die me goed kennen: Tanguy Dairaine en Brifo.
Dit is een van de eerste songs, die we hebben opgenomen, maar we vonden het niet gauw goed. We moesten het wel drie of vier keer opnieuw doen. Op een gegeven moment dacht ik zelfs, dat het nooit op het album zou komen. Toen ik een laatste poging had gedaan, was ik ervan overtuigd dat het niet gebeurde. Maar misschien was dit een vorm van ontkenning, die betekende dat ik het heb gezongen zonder te denken aan de interpretatie, die ik het gaf en dat geeft een zekere afstandelijkheid; dat geeft de song zijn charme ...
Het publiek houdt van het ritme. Het is een geweldig moment in het concert."

Faites entrer les clowns
"Nog een bewerking.
Het woord "clown" doet me altijd aan mijn vader denken. Ik ben ook begonnen met een tekst, die ik misschien nog eens zal opnemen en daarin praat een clown met mijn vader. Deze tekst eindigt met "Maar maak je geen zorgen, ik hou van je papa." Wat mij raakt is deze dualiteit tussen de kunstenaar, die laat lachen en de droevige clown. En de melodie is zo mooi!"

Falling in love again
"Ik kon een album dat een eerbetoon is aan de jaren 30 niet maken zonder Marlène Dietrich en "Falling In Love Again".
Marlène is een vrouw met karakter, ze is de Blauwe Engel; "Ik ben gemaakt voor de liefde van top tot teen”, maar er is altijd iets dat alles ingewikkeld maakt.
Er is ook deze mix van english en Duits. Lili Marlène is een van de eerste liedjes die ik vroeger gezongen heb. Het is iemand die ik altijd een beetje gevolgd heb. Met mijn bleke teint en mijn diepe stem werd ik op een gegeven moment vergeleken met haar. Ik heb zelfs een aantal testen gedaan voor een remake van De Blauwe Engel, die Stanley Donen wilde maken ...
Ik wilde dit lied erg graag doen met de woorden die zeggen: 'Deze mannen die om me heen zijn als motten” ... Dit is de femme fatale in al haar pracht. De vrouw die elke man kan krijgen, maar dat is niet wat haar interesseert. Zij wil zijn hart. En als de man verliefd wordt, dan is dat het einde ... Het idee achter deze song was om het op te nemen als een virtueel duet met Marlène. Zulke dingen zijn eerder gedaan. Helaas gaf haar kleinzoon geen toestemming daarvoor. Dus hebben we ervoor gekozen, dat ik een duet doe met mezelf, maar we houden het geluid van de radio van dat moment, de Duitse Grammofoon, er in. Ik vond het heel leuk om dit virtuele duet te doen met Marlène. Het was heel interessant om te doen en we hebben het opgenomen, maar het is heel jammer dat we het niet kunnen gebruiken. Misschien verandert haar kleinzoon op een dag van gedachte..”

Pigalle
"Als je het hele album bekijkt, dan is dit een aparte titel.
We beseften dat er in de jaren 1930 ook Jazz was in Saint-Germain, zigeunermuziek, tango in Buenos Aires ... We wilden die drie stromingen in Pigalle herstellen. Caravan Palace, een groep van zeven jonge jongens die zigeunermuziek maken en ik kregen contact met elkaar om deze song voor dit album te maken. Zij zijn ook degenen die de songs “Solo” en “La chance jamais ne dure” van hun arrangement hebben voorzien. Ze wilden ook een lied voor me maken. Maar ze zijn vooral gericht op instrumentale muziek. Toen ik de muziek had, vond ik het mooi, maar er was geen plaats voor een song. Maar ik wist dat ze iets bijzonders maakte en dat het op het podium iets extra’s zou geven door het ritme. Men bedacht dat ik kon zingen zoals een jazz zangeres dat doet, maar dat is niet mijn ding. Het was alsof ik werd gevraagd om een rap te zingen! Ik kan dat niet. Dus heb ik besloten de studio in te gaan en daar een heleboel dingen uit te proberen. Ze namen mijn stem op en vermengde die met andere geluiden en bewerkte alles. Het was erg leuk om te doen. Deze titel is als een soort ontspanning op het album.”

Solo
"Dit is op het podium altijd een speciaal moment.
Er is deze brug met ongelijke leggers, waar ik omheen draai en dans ... Vocaal is het lied niet erg vanzelfsprekend. Ze vist een beetje ... Het is een lied over verlangen, over het verlangen dat zegt: "We weten dat als we samen zijn, dat we ons dan goed voelen, maar samenleven is een puinhoop." Ik zoek zelf vaak het alleen zijn op. Het is een vak waar men omringd wordt door veel mensen en soms is het leuk om alleen te zijn. Wanneer je op het podium voor een groep mensen staat, die je opeisen en enkele minuten later, bevind je je alleen en loop je met je hond te wandelen, dan is de tegenstelling heel groot. Dat is gek!
Als je iemand in je leven hebt, is de tegenstelling minder groot, omdat je weet dat je hem weer ziet of aan de telefoon spreekt..."

Je t’ aime encore
"Het is een mooie en droevige song!
Het is over niet geleefd hebben en over iemand die te snel weggegaan is. Het is het verhaal van een stel, een liefdesverhaal, waar de liefde sterker is dan de dood. Maar ik heb liever het leven. Ik hou van het refrein: "En ik ik hou nog steeds van je ..." Ik zing dit niet op het podium, omdat ik al nummers als “Entrer dans la lumière” en “Je voudrais la connaître” heb en die horen in dezelfde categorie."

Et s’ il fallait le faire
"In de intro hoor je de stem van Fréhel.
Het is een van de eerste liedjes die ik kreeg aan het begin van het Kabaret avontuur. Ik accepteerde het zonder te weten welke richting ik op zou gaan. Eerst was het eerder een popsong, bijna Italiaans, en op de demo hoorde ik Fred Blondin, de componist, die een stem heeft als Johnny(Halliday). Onmiddellijk, zonder te weten wat het werd, wist ik dat ik het wilde zingen met een staande microfoon. Ik zag hoe het op het podium moest worden. Er is in dit nummer een mengsel van kracht en kwetsbaarheid. Het doet me denken aan “Il me dit que je suis belle” ... Het is prachtig! Maar aan het eind denkt ze “Arme ik. Ik geloofde alles." Dit is geen positief nummer. Ik weet dat ik, hoe dan ook, niet zal sterven voor de liefde! Als ik dit nummer op de radio hoor zingen door iemand anders, dan zeg ik tegen mezelf: "Wat een prachtig lied!" En ik ben blij dat deze titel werd gekozen om Frankrijk te vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival."

Hier kun je de woorden van dit lied vinden in het Nederlands en in andere talen.

Mon piano rouge
"Ach, mijn rode piano!
Dit is een lied dat meer gesproken dan gezongen wordt. In termen van interpretatie en woorden, is het een sensuele song. Vreemd genoeg, nog meer dan “Solo”. Met de piano bedrijf ik de liefde. Het was het lied dat ik het meest vreesde om te zingen. Dus, om me moed in te spreken, vroeg ik om een wodka met orange, en ik dronk een slok! Ik wilde me zelf niet teveel vragen stellen… Ik kende deze melodie al toen ik meedeed aan een TV uitzending van de ELA vereniging. Ik danste op de muziek in het gezelschap van de meisjes van Crazy Horse ... "

 

Artikel concert Patricia Kaas - Nederland Artikel concert Patricia Kaas - Brussel Artikel concert Patricia Kaas - Brussel

 

Certificeringen en Verkoop
Meer dan 800.000 exemplaren
Frankrijk - 150.000
Rusland - 500.000
België (Vlaams) - 38 - 2009
België (Waals) - 4 - 2009
Finland - 7 - 2009
Frankrijk - 15 - Goud - 2009
Duitsland - 32 - 2009
Griekenland - 7 - 2010
Rusland - 15 - Goud - 2009
Zwitserland - 3 - 2009

 

CD Singles van Kabaret
"Kabaret" - Uitgegeven in 2009
"Et s'il fallait le faire". - Uitgegeven op 1 Febr. 2009

"Et s'il fallait le faire" is de eerste single van haar album Kabaret.
Het was het lied waarmee Patricia mee deed aan het Eurovisie Songfestival van 2009, dat werd gehouden in Moskou. Ze behaalde de 8e plaats met 107 punten.
Het werd gecomponeerd door Anse Lazio en Fred Blondin.
De originele versie van de song werd voor het eerst uitgegeven op het Kabaret album in December 2008.
Op 1 Februari 2009 werd er een bewerkte versie van dit nummer uitgegeven als een single in Frankrijk, België, Zwitserland en Duitsland.
Die bewerking was gemaakt met het oog op het Songfestival.

2008 - Kabaret - Frankrijk2008 - Et s'il fallait le faire - Promo Frankrijk (Album versie)2009 - Et s'il fallait le faire - Frankrijk2009 - Et s'il fallait le faire - Promo Frankrijk2009 - Et s'il fallait le faire - Promo Frankrijk2009 - Et s'il fallait le faire - Promo Frankrijk

 

Hitlijst (2009)
Belgische Singles Hitlijst (Vlaams) - 71
Belgische Singles Hitlijst (Waals) - 58
Franse Singles Hitlijst - 41

Bronnen:
Wikipedia en het tijdschrift "Nos Tendres et Douces Années" van Jan. 2013

 

1987-1990 - Mademoiselle chante le blues
1990-1992 - Scène de Vie
1990-1992 - Carnets de Scène
1993-1994 - Je te dis vous
1993-1994 - Tour de Charme
1997 - Dans ma chair
1998 - Rendez-Vous
1999-2000 - Le mot de passe
1999-2000 - Ce sera nous
2002 - Piano Bar
2003 - Sexe Fort
2008 - Kabaret
2012 - Kaas chante Piaf

Facebook

Patricia Kaas Citaten

Als je 25 of 30 bent, kun je gewoon dingen doen. Wanneer je 35 wordt zijn dingen anders. Tijd is me nu meer dierbaar. Ik heb mijn prioriteiten.

Ik ben niet verdrietig, maar ik ben melancholisch. Als je je moeder verliest op je twintigste en je vader snel daarna, dan is droefgeestigheid een onderdeel van je leven.

Ik twijfelde altijd aan mezelf. Ik twijfelde over hoe ik eruit zag, over mijn lichaam, mijn stem - over alles.

Liefde is voor mij geen gezegde, geen roman...het is het echte leven!

Mijn schoonheids geheim is: rook niet en drink geen alcohol en wees gelukkig.

Twitter

Contact

  • Email:
  • Adres:
    Johanna Ouwerling
    Afferdenpad 42
    6845 GP Arnhem
    Nederland