Intro - CD/DVD

Foto's

Tijdschriften

Tourdata

Video's

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

 

 

 

 

Patricia Kaas

Tijdschriften

Top 50, nr.204, 27 Jan. 1990Le Mag, nr.2, 5 Febr. 1990OK!, nr.734, 6 Febr. 1990Salut!, nr.59, 14 Febr. 1990Télé Star, 19 Febr. 1990Télé Star, 19 Febr. 1990Télé Star, 19 Febr. 1990Télé Star, 19 Febr. 1990Télé Star, 19 Febr. 1990Salut!, nr.60, 28 Febr. 1990Télé Poche, nr.1265, 7 Mei 1990TV Magazine, nr.14 217, 14 Mei 1990Télé Magazine, nr.1802, 19 Mei 1990Les Gens de l´année 1990Les Gens de l´année 1990Les Gens de l´année 1990Les Gens de l´année 1990Les Gens de l´année 1990OK!, nr.749, 21 Mei 1990Télé 7 Jours, nr.1565, 26 Mei 1990Sono, nr.139, Juli/Aug. 1990Salut!, nr.70, 18 Juli 1990OK!, nr.761, 13 Aug. 1990Salut!, nr.72, 16 Aug. 1990Paris Match, nr. 2189, 19901990 - Rusland1990 - Rusland

 

Top 50, nr.204, 27 Jan. 1990
Le Mag, nr.2, 5 Febr. 1990
OK!, nr.734, 6 Febr. 1990
Salut!, nr.59, 14 Febr. 1990
Télé Star, 19 Febr. 1990
Salut!, nr.60, 28 Febr. 1990
Télé Poche, nr.1265, 7 Mei 1990
TV Magazine, nr.14 217, 14 Mei 1990
Télé Magazine, nr.1802, 19 Mei 1990
Les Gens d´année 90
OK!, nr.749, 21 Mei 1990
Télé 7 Jours, nr.1565, 26 Mei 1990
Sono, nr.139, Juli/Aug. 1990
Salut!, nr.70, 18 Juli 1990
OK!, nr.761, 13 Aug. 1990
Salut!, nr.72, 16 Aug. 1990

patricia Kaas

 

 

 

 

Les Gens de l’année 1990

Het is het verhaal van een klein meisje uit een mijnwerkersdorp, dat wordt aangeraakt door de toverstaf van een fee.
Er was eens een jongen die Claude François heette en die zong op familiefeesten. Vader Kaas werkte hard in de mijn en moeder Kaas voedde hun 7 kinderen op in Stiring-Wendel, een voorstadje van Forbach. Geen vakanties aan zee, weinig speelgoed, maar wel veel liefde.
Harde en toch zachte kinderjaren, waarin men niet zoveel deed. Kinderjaren die men niet moet vergeten, want als je bij Patricia Kaas haar land, haar vader, haar moeder, haar 5 broers en zus weglaat, dan begrijp je niets van deze kleine vrouw, die op het podium staat, gouden disks verzamelt en al vanaf haar 15e jaar van Parijs tot Tokio publiek trekt.
Voor Patricia, muziek is de muziek van de bals. Op bals zingt ze al vanaf haar 8e jaar.
Haar eerste loon was een zak karamels.
“Toen ik op de bierfeesten zong, kwamen de mensen niet om mij te Joren zingen, maar om te drinken en plezier te maken. En dat was moeilijk. Maar men leert en dat helpt me heel veel vandaag de dag. En het al op jonge leeftijd zingen heeft mijn stembanden ontwikkeld.
De zin om te zingen, was er zo maar. Niemand heeft me daartoe gedwongen. Het is uit eigen vrije wil, dat ik op het podium ben gaan staan.”

Op een avond in 1993 wordt er een man verliefd op haar stem. Het is een architect uit Bitche. Hij wil er alles aan doen, dat de mensen in Parijs Patricia horen en haar een kans geven. Hij wint het vertrouwen van Patricia’ s moeder en van een platenmaatschappij, Phonogram.
Hij vindt voor haar een schrijver, een componist en een beroemdheid, die haar stem fantastisch vindt: Gerard Depardieu. De carrière van Patricia lijkt te beginnen. Maar het is een valse start. De eerste single “Jalouse” doet het niet goed. Patricia klemt haar tanden op elkaar en begint opnieuw.
“Na deze mislukking heb ik “Mademoiselle chante le blues” opgenomen. Dat was in Maart 1987…..

Int.: Zei je tegen jezelf “Ik heb geluk gehad? Of “Het is normaal, ik heb er hard voor gewerkt”.
PK: Ik heb geluk gehad, maar ik heb er ook voor gewerkt. Ik wilde zo graag zangeres worden! Mijn hele leven is daarop gebaseerd.
Ik werk graag hard.”

Int.: Je ziet er ook heel serieus uit.
PK: Ja. Ja ik ben ook heel serieus; zowel in mijn leven als in mijn werk. Nog meer zelfs in mijn werk. Zo ben ik ook opgevoed. Vooral door mijn moeder. Zij zei altijd tegen me: “Je moet vechten in je leven”. Zorg ervoor dat je graag vooruit wilt en laat zien dat je karakter hebt”. En zo ben ik ook. Behalve voor het kopen van kleren, ben ik niet zo met mezelf bezig.

Int. : Wat betekent succes voor je?
PK: Dat de mensen van me houden om wie ik ben, niet om wat ik zing. Ik wil niet veranderen; iemand anders worden. Daarom ben ik vaak alleen. Mensen zeggen, dat ik er bedroefd en eenzaam uitzie, maar ik houd ervan om alleen te zijn; een beetje mijn hoofd leegmaken.

Int. : En dan ook nog veel geld verdienen?
PK: Nou dat is niet zo heel erg veranderd. Ik ga geen dure kleren kopen, omdat ik geld heb en ik ga ook niet naar chique hotels of restaurants. Als ik op tournee ben slaap ik in dezelfde hotels als de band. Ik hou niet zo van de rijke dingen. Omdat de echte rijken vaak komisch zijn, als je ze observeert. Ik hou er niet van, dat rijke mensen zich meer voelen dan anderen, omdat ze rijk zijn. Dat is stom en belachelijk.

Int.: Wat doe je met je geld?
PK: Ik heb een auto gekocht(een Honda) en een appartement op krediet. Dat is hartstikke fijn, dat is waar, maar geld maakt niet gelukkig. Ik was ook gelukkig voordat ik geld had. Het is gewoon iets anders. Dat is alles. Geluk kun je niet kopen. Ik leef eenvoudig. Ik bezoek geen plaatsen die in de mode zijn, want daar voel ik me slecht op mijn gemak. Zo ben ik nou eenmaal opgevoed.

Int.: Je moeder heeft een grote rol gespeeld in je loopbaan. Heb je nooit het gevoel gehad, dat zij op jou haar wens om carrière te maken heeft geprojecteerd?
PK: Nee.

Int. : Toen zij stierf, was je toen al bekend?
PK: Zij heeft de tijd gehad om mijn succes te zien toenemen, maar ze heeft me nooit op een podium gezien. Met mijn eigen songs. En dat is heel erg moeilijk voor me geweest. Toen ik succes begon te krijgen, werd ze ziek. Zij las de kranten. Dat vond ze heerlijk om te doen en het heeft haar ook heel erg geholpen tijdens haar ziekte.

Int. : En je vader?
PK: Mijn vader zei altijd: “Patricia doet, waar ze zin in heeft”. Nu is hij trots en tevreden. Hij toont zijn vreugde niet, maar als hij met zijn vrienden jeu de boules speelt, praat hij de hele tijd over mij.

Int. : Wat doe je als je terugkeert naar Stiring-Wendel?
PK: Ik bezoek mijn familie, mijn vader, mijn hond, mijn zus. Zij heeft een kind gekregen; die is nu 7 maanden oud. Hij heet Geoffrey en ik ben de peetmoeder! De eerste keer, dat ik peetmoeder ben. Voor mij en mijn familie is dat heel belangrijk. Die hele streek in het oosten is belangrijk voor me, want daar is het allemaal begonnen. Dat geeft me weer energie. Want de tournees, het reizen, het is vermoeiend. Als ik de blues heb, ga ik daarheen en dan kom ik weer op krachten. Dat doet me denken aan de tijd toen ik klein was.

Int. : Geef je ook feestjes?
PK: Nee, niet echt. In de café’s wordt zo veel gerookt en dat is gevaarlijk voor mijn stem. Twee keer kreeg ik last van mijn stem en nu let ik goed op.

Int. : Ben je nooit in de verleiding geweest om drugs te gebruiken?
PK: Nooit. Ik rook niet, ik drink niet; ik hou niet van alcohol. Ik heb 1 keer in mijn leven alcohol gedronken, wodka, in Rusland en ik was dronken. En ik weet niet waar je een joint mee moet vergelijken. Het interesseert me ook niet.

Int.: Je geeft de indruk, dat je alleen maar aan werken denkt?
PK: Ja, maar voor mij is het geven van een concert geen opgave, het is een vreugde. Ik heb dat ook nodig.

Int. : Zijn er dingen, die je boos maken?
PK: Ja. Bijvoorbeeld hoe men met ouderen omgaat. Ik ben erg gevoelig. Daar kan ik je een voorbeeld van geven. Ik was op school; ik was een jaar of 11, erg klein en ging naar huis met de bus. Een grote jongen spuugde op de rug van een bejaarde. Ik was zo boos. Ik zei tegen mezelf, dat ik er wel heen kon gaan en dat ik dan waarschijnlijk op mijn donder zou krijgen, maar dat moest dan maar. Dus ik ging er heen en zei wat ik ervan dacht en ik heb hem zelfs een klap gegeven.

Int. : En toen?
PK: Hij gaf me op mijn donder natuurlijk. Maar ik was trots op mezelf.

Int. : Heb je de indruk, dat je zelf alle beslissingen neemt in je leven?
PK: Ja. Zowel in mijn leven als in mijn werk, ik neem zelf alle beslissingen. In het begin wat minder, want toen moest ik dat nog leren. Maar sinds 2 jaar beslis ik alles zelf. Toen ik bijvoorbeeld van platenmaatschappij veranderd ben, was dat een moeilijke beslissing, maar ik heb het risico genomen.

Int. : Je hebt je eigen productiemaatschappij opgericht?
PK: “Notes de blues”; die hebben mijn 2e album gemaakt. Als je een contract hebt is het belangrijk, dat je vrij bent en vrijheid betaalt niet. Je eigen producer zijn is belangrijk voor de keuzes van de songs. Want platenmaatschappijen denken altijd zakelijk en niet aan iemands carrière. Ik hoop dat ik dit zo nog lange tijd kan doen.

Int. Je hele leven?
PK: Mijn hele leven, dat weet ik niet. Ik wil graag trouwen en kinderen krijgen. Op het ogenblijk vind ik het fijn om alleen te zijn, maar als ik een gezin heb, dan weet ik dat dat voorgaat.

 

1987-1990 - Mademoiselle chante le blues
1990-1992 - Scène de Vie
1990-1992 - Carnets de Scène
1993-1994 - Je te dis vous
1993-1994 - Tour de Charme
1997 - Dans ma chair
1998 - Rendez-Vous
1999-2000 - Le mot de passe
1999-2000 - Ce sera nous
2002 - Piano Bar
2003 - Sexe Fort
2008 - Kabaret
2012 - Kaas chante Piaf

Facebook

Patricia Kaas Citaten

Als je 25 of 30 bent, kun je gewoon dingen doen. Wanneer je 35 wordt zijn dingen anders. Tijd is me nu meer dierbaar. Ik heb mijn prioriteiten.

Ik ben niet verdrietig, maar ik ben melancholisch. Als je je moeder verliest op je twintigste en je vader snel daarna, dan is droefgeestigheid een onderdeel van je leven.

Ik twijfelde altijd aan mezelf. Ik twijfelde over hoe ik eruit zag, over mijn lichaam, mijn stem - over alles.

Liefde is voor mij geen gezegde, geen roman...het is het echte leven!

Mijn schoonheids geheim is: rook niet en drink geen alcohol en wees gelukkig.

Twitter

Contact

  • Email:
  • Adres:
    Johanna Ouwerling
    Afferdenpad 42
    6845 GP Arnhem
    Nederland