Interviews met Patricia Kaas

Interview 3 april 2009

Al meer dan twintig jaar is Patricia Kaas een internationale ster. Wereldwijd verkocht ze meer dan zeventien miljoen albums en deed ze zalen in Duitsland, Zwitserland, België, Canada en zelfs Rusland vollopen. Na een pauze van meer dan twee jaar toert de Française opnieuw langs diverse podia met haar nieuwe album Kabaret.

'Ik ben geen 25 meer, maar op een podium heb ik nog evenveel energie', aldus de zangeres. Terwijl ze haar kat Tequila streelt en thee met honing drinkt, vertelt Kaas over haar nieuwe cd en haar deelname aan het Songfestival in mei, waar ze haar land Frankrijk vertegenwoordigt.

Met uw nieuwe album 'Kabaret' laat u de popmuziek van uw vorige platen achter u. Vanwaar die ommezwaai?

'Cabaret is intiemer, pop is rauwer. Ik had behoefte aan een plaat voor mezelf. Ik ben veertig geworden en wou even uitblazen.'

'Veel mensen denken bij cabaret alleen aan pluimen en fluweel, maar ik wilde een mix van jazz, elektro, variété en cabaret. Het resultaat is het kunstwerk van mijn samensteller. Hij nam het geluid van een deksel en een tandenborstel en mixte dat met een ouderwetse klarinet, waarna hij alles achterstevoren opnam. Dat gaf toch wel een wat andere klank.' (lacht)

De plaat is een ode aan de jaren 1930.

'De jaren 1930 zijn voor mij de tango in Buenos Aires, films met Dietrich, zeemannen en prostitutie. Alles een beetje obscuur, als in een zwart-witfilm. Die rokerige sfeer wilde ik oproepen. Maar het mocht ook geen cliché album over de jaren dertig worden. Het gaat om de ambiance en die wilde ik naar vandaag overbrengen.'

Wordt dit nieuwe album ook uw grote comeback?

'Nee, want dat zou willen zeggen dat het op een bepaald moment gedaan was met mij. (lacht) Ik heb ook niet het gevoel dat iemand mijn plaats heeft ingenomen of zal innemen.'

Omdat uw muziek niet meer bij de nieuwe generatie past?

'De nieuwe generatie houdt meer van lichte muziek, die minder dramatisch is. Met licht bedoel ik teksten als “Oh ik mis je, dus laat ons vanavond iets gaan eten en een pintje drinken. Alles lijkt vluchtiger te worden.'

Hebt u behoefte aan diepgang in muziek?

'Soms. Ik heb mijn moeder verloren toen ik twintig was, mijn vader kort daarna. Dat draag je altijd mee, het doet je nadenken. Niet dat ik nog dagelijks met dat verdriet worstel, maar het zit wel in mij. De regisseur Claude Lelouch zei me ooit: “Zelfs als je glimlacht, heb je een zekere droefheid in je ogen., Mijn verdriet is een blijvend litteken.'

Op de nieuwe plaat staat een lied voor uw overleden moeder. U zingt: 'Chez nous l'amour ne se dit pas. C'est pour ça que je chante.'

'In mijn familie, misschien wel in alle Westerse gezinnen, zeggen we heel moeilijk “ik hou van je". Je voelt het wel door een geste of een blik, maar het wordt zelden uitgesproken. Tegelijkertijd is “ik hou van jou" zo betekenisloos geworden; je hoort overal “I love you". Daarom zing ik voor mijn moeder, een tête-à-tête op de buhne. Dat maakt het makkelijker en tegelijk nog treffender en intiemer.'

Hoe moeilijk is het om na een kalmere periode weer volop in de spotlights te staan?

'Dat is een keuze die ik heb gemaakt. Je leeft voor het publiek, ook al heb je daar soms echt geen zin in. Maar ik vergelijk optreden met de liefdesdaad. Het is opwindend; je deelt samen tot op het einde en dan volgt de gezamenlijke extase. Je geeft, maar je krijgt veel terug.'

U neemt ook deel aan het Songfestival. Hebt u getwijfeld?

'Natuurlijk heb ik met afgevraagd of deelnemen goed of slecht was. In Frankrijk hoor ik vaak: “Het Eurovisiesongfestival"? Bwa, niet de moeite., Terwijl het festival in de Oostbloklanden enorm populair en prestigieus is. Sinds twee jaar gaat het weer de goede kant op met het festival. Ik doe met veel plezier mee.'

Hoe belangrijk is winnen nog? U hebt al een mooi staat van dienst.

'Ik ben geen nieuw te ontdekken ster en was erg verrast toen ze me vroegen. Plots geven ze je de titel van “ambassadrice van het Franse lied". Al 22 jaar deel ik mijn muziek met anderen. Mijn land vertegenwoordigen, dat heb ik altijd al een beetje gedaan."

Interview Landbote - Zwitserland - 31 Okt. 2013
Interview En Route - Nederland - Nov.2012
Interview Badische Zeitung - Duitsland - 27 Okt. 2012
Interview The Gay UK - Engeland - 26 Okt. 2012
Interview TV Magazine - Frankrijk - Nov. 2011
Interview 20 Oktober 2009
Interview Oktober 2009
Interview 3 April 2009

Facebook

Patricia Kaas Citaten

Als je 25 of 30 bent, kun je gewoon dingen doen. Wanneer je 35 wordt zijn dingen anders. Tijd is me nu meer dierbaar. Ik heb mijn prioriteiten.

Ik ben niet verdrietig, maar ik ben melancholisch. Als je je moeder verliest op je twintigste en je vader snel daarna, dan is droefgeestigheid een onderdeel van je leven.

Ik twijfelde altijd aan mezelf. Ik twijfelde over hoe ik eruit zag, over mijn lichaam, mijn stem - over alles.

Liefde is voor mij geen gezegde, geen roman...het is het echte leven!

Mijn schoonheids geheim is: rook niet en drink geen alcohol en wees gelukkig.

Twitter

Contact

  • Email:
  • Adres:
    Johanna Ouwerling
    Afferdenpad 42
    6845 GP Arnhem
    Nederland